Dünya, ülkeler, şehirler hep insanoğlu için değil mi? Mirasımıza ne oluyor? Dünya kaynıyor, buzullar eriyor, savaşlar bitmiyor, açlıktan insanlar ölüyor, toplu katliamlar oluyor, hava kirleniyor, çevre kirleniyor, tsunami, hortum, depremler oluyor.

Nüfus artıyor, makineler artıyor, teknoloji kirletiyor, yeraltı yer üstüne çıkıyor, ne oluyor dünyama? Dünya Anamıza sahip çıkmalıyız. O bizi hep doyurdu, içirdi ama gözümüz doymadı. Deşeriz, deleriz, batırırız, kirletiriz işte budur insanlığımız. İnsan dünyaya geldiğinden beri üç günlük dünyası için sonsuz hayat peşinde olmuştur. Fakat gözü öyle kör ki Dünya Anamıza verdiği zararı hiç görmez. Hırçın bir çocuk gibi hep anasının saçını çeker, yüzünü tırmalar ağlar durur. Büyünce de miras kavgası yapar her taraf benim der.

Ey doymaz insanlar görün artık dünyamızı. Nereye götürüyorsunuz Dünyamızı elimizden alarak? Büyük kardeşler sayesinde küçülüyor Dünyamız. “Dünya 5 ten büyük “ der Reisimiz. Duyan yok, icraat yok. Nerede BM, nerede uluslararası kuruluşlar? Dünya, insana zimmetli değil mi? Sanki yapılan arsızlıklara Dünya Ana kızdı da volkan oldu, deprem oldu, tsunami oldu. BM artık gündemine Dünyamızı koruma altına almalı. Akabinde barış ve huzuru sağlamalıdır. Bütün dinlerin ortak yönü; BİRBİRİNİZE ZULM ETMEYİNİZ’dir. Bu itibarla, BM mutlaka yapısını değiştirmeli, büyük küçük bütün ülkeleri kucaklamalıdır.  

 Ortadoğu savaşla kaynıyor, Afrika açlıkla, Asya'da zulüm, Batı sömürgeci, uyuşturucu gençlik, geleceğimiz karanlığa doğru gidiyor. Her kötülük var, Daha doymuyoruz, ey sorumlular durun artık. Büyük küçüğe yardım etmezse, dok açı doyurmazsa, ısınan üşüyene yardım etmezse, dertler paylaşılmazsa, mutluluklar paylaşılmazsa huzur bulunmaz. Hepimiz insanız, yabancı değiliz. Bu gemi hepimizin gemisi, eğer batarsa gemi hepimiz boğuluruz. İbret almak isteyen sorumlulara, NUH TUFANI yeter. Zira Dünyamızı yönetmeye yeltenen zenginler dahi ölüyor. Nitekim her şeyini bırakıyor.

Güçlü ve zengin devletlere daha çok sorumluluk düşüyor. Dünyamızı cehennem yapmayalım, gelecek neslimize güzel miras bırakalım. Tarihten ibret alalım. Yıkmak için değil yapmak için yarışalım. Eğer Dünyada güzel yaşarsak, daha kainat neslimizi bekliyor.

 Sesimizi duyuralım; Dünyamıza sahip çıkalım, hep mutlu olalım, bırakalım zulmü, yardımlaşalım yoksa kıyamet yakın. Birbirimizin derdiyle dertlenmek Müslümanların sorumluluğudur. Artık bize düşen dua ve temennidir diye düşünüyorum. Arzumuz öncelikle duyarlı İslam Birliği’nin kurulmasıdır.