Sıcak yaz günlerinde serinlemek için Pınarbaşı’na doğru gittiğinizde,  çevre yolu kavşağında, dut pazarını hemen geçtiğinizde tam orada yüzünüzü birden serin bir hava okşayıverir. İşte o zaman anlarsınız ki Pınarbaşı’na gelmişsiniz.

Bilindiği üzere Pınarbaşı’nın eski görkemli hali şimdi yok. Ancak, gene de Kahramanmaraş’ın en güzel bir semti. Geçtiğimiz günlerde,  Pınarbaşı’nın en serin bu bölgesine, temiz su deresinin kenarında, kavak ağaçlarının, selvilerin, ceviz ağaçlarının koyu gölgeleri altına;  Dulkadiroğlu Belediyemizce öyle güzel bir bahçe tanzim edilmiş ki… 

Cevizli Bahçe, on dönümü aşkın geniş bir alana kurulmuş, vadinin doğal halini bozmayacak şekilde tanzim edilmiştir.  Ahşap köprü ve dere boyu doğal taşlarla süslenmiş, ceviz ağaçlarının gölgesinde,  nezih ve serin bir ortamda, gelen misafirlerin sıcak çaylarını yudumlamaları, kafalarını dinlemeleri,  elbette ki büyük bir zevk olsa gerek.

Cevizli Bahçe’yi Dulkadiroğlu Belediyemiz kendi imkânlarıyla bu hale getirmiş. Bahçenin işletmesi, belediyenin hizmet amaçlı kurduğu, müdürlüğünü Cafer Tepe’nin yaptığı Akkent işletmesi tarafından yapılıyor. Şimdilik soğuk, sıcak içecekler gayet uygun fiyatlarla misafirlere sunuluyor. İleride inşallah Maraş Yöresel yemeklerinin de sunulduğu güzel bir bahçe olacağını düşünüyoruz.  

Cevizli Bahçe, birkaç gün önce hizmete açıldı. Ziyaret ettiğimde, umduğumun üzerinde güzelliklerle karşılaşmam beni çok memnun etti.   Orada sakin bir masaya oturdum,  bir taraftan çayımı yudumlarken bir taraftan da eski Pınarbaşı’nı hayal ettim.

Bilindiği üzere çocukluğumuzun Pınarbaşı’sı,  bir tarafı Kümbet, Deliklitaş, Hayadarlı, bir tarafı Kavaklık, hatta Gavur Hamamı’ndan başlayıp;  Kırkgöz, Bahar Pınarı, Osman Dede’ye kadar uzayıp giden. İçinde asırlık meyve ağaçlarının bulunduğu, dut ağaçlarının, çınar ağaçlarının, söğütlerin olduğu, derelerinden berrak kaynak sularının aktığı, yemyeşil bir sayfiye alandır.

 Cevizli Bahçe’nin olduğu yer, eski bahçecilerinden Haşim Ali Emmi’nin bahçesiydi. Çocukla çocuk, büyükle büyük olurdu. Her zaman güler yüzlü,  neşeli bir adamdı. Kendince köşe bucak toprakla uğraşır dururdu. Ekseriyetle bahar mevsiminde bahçesine marul ekerdi. Çoğu zaman, mahalleli çocuklarla beraber buralara gelir, Haşim Ali Emmi’den aldığımız taze marulları şişlere dizip, “yağlı dürülü, bahçesi sürülü” diye sattığımız günler çok olurdu. Pınarbaşı’nın leziz dutları, şimdiki gibi köpük kaplarda satılmazdı. Dutlar, özel silindirik ahşaptan yapılma dut küleklerinde satılırdı. Mevsimi geldiğinde, çok sayıda dut küleklerini çift sıra deyneklere dizip “geliyor Pınarbaşı’ın gülleri” diye dut satan dutçulara sokaklarda rastlamak hayatın olağan akışı manzaralarındandı.

Eskiden deniz pek bilinmezdi. Şimdiki gibi belediyelerimizin yaptığı her mahallede modern yüzme havuzları da yoktu. Kahramanmaraşlı gençlerin çoğu yüzmeyi ,  Pınarbaşı bahçelerindeki  iptidai yüzme havuzlarında öğrendiler.  

Bu havuzların en büyüğü,  Hocanın Gölü idi. Havuzun boyu diğerlerine göre daha uzundu. Eğer bir gencin yüzmede ustalaştığı şu ifadesinden, “ Hocanın Gölü’nün boyunu, karabataktan gidiyorum”  demesinden anlaşılırdı. 

Daha eskiden, beş kuruşluk, on kuruşluk, yirmi beş kuruşluk göller varken;  sonraları, Hocanın Gölü, Nenenin Gölü, Remzinin Gölü, Birinci Göl, İkinci Göl, Söğütlü Göl, gibi isimlerle anılır oldu. Özellikle Söğütlü Göl diğerlerine göre suyu çok soğuk olurdu. Havuzdan çıkanlar tir tir titrerdi,

İşte Dulkadiroğlu Belediyemizin yaptığı Cevizli Bahçe, eski Söğütlü Göl’ün yanı başına yapılmış.  Pınarbaşı’nın en serin yerinde. Temiz su deresinin vadisinde, ceviz ağaçlarının gölgesinde, doğal hali korunmuş,  güzel bir bahçe…  Eğer buraya gelip hâlâ sıcak bir çay içmemişseniz, büyük bir zevkten, nostaljiden mahrum kalmış olacaksınız.

Bu vesileyle emeği geçenlere tekrar teşekkür ediyor,  şehrimize hayırlı uğurlu olsun diyoruz.  

Selam ve sevgilerle.