Telafisi olmayan pişmanlıklarım da oldu dönüşü olmayan hatalarım da.

Eksilmediğim yalnızlıklarım da oldu çoğalmadığım kalabalıklarım da.

Haklı mutsuzluklarım da oldu haksız mutluluklarım da.

Yarını bekleyen heyecanlarım da oldu dünü özleyen yarınlarım da.

Cesaretimi kıran korkularım da oldu korkularımı kıran cesaretim de.

Kötü dostlarım da oldu iyi düşmanlarım da.

Hayran olduklarım da oldu iğrendiklerim de.

Utançlarım da oldu gururlarım da.

Hâkikati sevdiğim de oldu hâkikatten korktuğum da.

Masum duygularım da oldu günahkâr hazlarım da.

Radikal tutkularım da oldu itidalli duygularım da.

Sınırsız arzularım da oldu sınırlı tutkularım da.

Aldattıklarım da oldu aldandıklarım da.

Günah addedilen sevaplarım da oldu sevap addedilen günahlarım da.

Gönülsüz adımlarım da oldu gönüllü duraklarım da.

Doğru yanlışlarım da oldu yanlış doğrularım da.

Sevdiklerim de oldu sevemediklerim de.

Sessiz çığlıklarım da oldu sesli suskunluklarım da.

Bilip de söylemediklerim de oldu bilmeyip söylediklerim de.

Gördüğüm halde görmediklerim de oldu görmediğim halde gördüklerim de.

Seslendirilmeyeni işittiklerim de oldu seslendirileni işitmediklerim de.

Sustuğum halde konuştuklarım da oldu konuştuğum halde sustuklarım da.

Çok şey oldu yaşamım da tek bir şey olmadı o da birine boyun bükmek.

Birilerine yaranmak için kişiliğimden, ilkelerimden, duruşumdan taviz vermek.

Ne kazandımsa emeğimle ne hak ettimse gayretimle ne buldumsa çabamla oldu.

Olmayanlarda da ben vardım olanlarda da.

Ne başarılarımda birileri oldu ne başarısızlığımda.

Alnım, yüzüm hep ak ve dik oldu.

Yazdıklarım da oldu yazamadıklarım da bu süreçte ama en çok yazamadıklarım canımı yaktı...