İletişim; anlam arama çabasıdır.

İletişim; bir süreçtir. Amaçlı veyahut doğal bir süreç…

Ki; bu süreçte, iletişim, almayı ve tepki göstermeyi içerir.

Şöyle ki; gönderilen ileti yani yayımlanan mesaj alındığında ve bu iletiye tepki gösterildiğinde, iletişim, tek yönlü bir gönderme eylemi olmaktan çıkar ve bu yönde, böylelikle tamamlanır.

İletişim; iki veya ikiden çok kişi arasında, düşünsel açıdan yakınlaşmaya, karşılıklı konuşmaya ve anlaşmaya dayalı bir ilişkidir.

İletişim; duygu, düşünce ve bilgilerin başkalarına aktarılmasıdır. Aktarımıdır.

İletişim; bilginin, fikirlerin, duygu ve becerilerin simgeler kullanılarak iletilmesidir. İletimidir.

Daha belirgin tanımı ise, iletişimin iki birey arasında, bir göstergeler dizgesi aracılığıyla sağlanan her tür duygu, düşünce, bilgi ve anlam iletimi olduğudur.

İletişim; radyo, televizyon ve telefon gibi iletişim araçlarından yararlanarak yürütülen bilgi alışverişidir.

İletişim; bir edimdir.

Şöyle ki; bir bireyin başlatmış olduğu iletişim, bu bireyin kendisini çevresinde yönlendirecek ve bu bireyin değişen gereksinimlerini karşılayacak şekilde uyarıları ayırt etmeye ve örgütlemeye çalıştığı yaratıcı bir edimdir.

Peki ya, edim ne demektir?

Bireyin herhangi bir alandaki gözlemlenebilen davranışıdır.

Günümüzde İletişim

İletişim; günümüzde teknolojidir. Gazeteciliktir.  

Bu bağlamda, iletişim, bir bilim dalının ismidir.

Belki de sıradan bir etkinliktir.

İletişim ayrıca, bir bildirişimdir.

Keza, 1992 yılında, Ünsal Oskay, iletişimi şu şekilde tanımlamıştır:

“Birbirlerine, ortamlarındaki nesneler, olaylar ve olgular ile ilgili değişmeleri haber veren, bunlara ilişkin bilgilerini birbirine aktaran, aynı olgular, nesneler, sorunlar karşısında benzer yaşam deneyimlerinden kaynaklanan, benzer duygular taşıyıp bunları birbirine ifade eden insanların oluşturduğu topluluk veya toplum yaşamı içinde gerçekleştirilen tutum, yargı, düşünce ve duygu bildirişimleridir.”