1- Aynı işi yapan ama farklı özlük haklarına sahip öğretmenlerin çalışma veriminin yüksek olması imkânsızdır.  Bu sebeple öğretmen atamaları salt kadrolu olarak yapılmalı,  sözleşmeli ve ücretli öğretmenlik uygulaması gibi çalışma barışını zedeleyecek insan haklarına aykırı uygulamalara derhal son verilmelidir.

2- Öğretmen ihtiyacının karşılanamadığı bölgelerde zorlayıcı bir sistemden ziyade çalışma verimini ve yaşam refahını arttıracak teşvik sistemi hayata geçirilmelidir.

3- 21. yüzyıla yakışmayan ve artık uygulanabilirliği kalmadığı görülen kılık kıyafet dayatmasından vazgeçilmeli;  Milli Eğitim Müdürlükleri,  idareciler ve öğretmenlerin niteliği üzerine yoğunlaşılmalıdır.

4- Öğretmenlerin Yüksek Lisans ve Doktora yapmaları teşvik edilmeli, bu eğitimi alan eğitimcilere gerekli yasal izinler, milli eğitim ve idarelerin inisiyatifine bırakılmadan net bir şekilde yönetmelikle ifade edilmelidir.

5- Bilimsel toplantılar hususunda bihaber olan milli eğitim müdürlükleri ve okul idarelerine gerekli hizmet içi eğitimler verilmeli ve bu hususlarda öğretmenlere zorluk çıkarmalarına izin verilmemelidir.

6- MEB'de gereksiz kâğıt israfına sebebiyet veren bütün bürokratik işlemler kaldırılmalıdır.

7-Milli Eğitim Müdürlüğü idare kademelerinde ve okul yönetiminde görev alan tüm yöneticilere Yüksek Lisans yapmış olmak şartı getirilmelidir.

8-Yüksek Lisans ve Doktora yapan eğitimcilere ödenen artırımlı ek ders ücreti, komik rakamlardan kurtarılıp arttırılmalı ve ek hizmet puanı ile teşvik edilmelidir.

9-Eğitim "sınav" ve "başarı" odaklı sistemden "öğrenme" odaklı bir sürece evrilmelidir.

10- Öğrenciler “çoktan seçmeli test bataklığı” ve “deneme fetişizm”den kurtarılmalıdır.

11- Akıllı tahta sistemi bütün okullara getirilmeli ve tüm okullar internet alt yapısı ile donatılmalıdır.

12- Nöbet sistemi öğretmenin görevi olmaktan çıkartılmalı, öğretmenin sadece asli görevi olan “öğretmenlik” görevini ifa etmesi sağlanmalıdır.

13- Eğitim-öğretim süreci için gerekli maddi destek sağlanmalı, velilerle karşı karşıya getirilen idareciler bu yükten kurtarılmalıdır.

14- Sanat, spor, müzik vb. alanları muhteva eden derslerin gereksiz ders olarak görülmesi cehaletine son verilmelidir.

15- Öğretmenlerin düşüncelerini özgür bir biçimde kaygı duymadan ifade edebileceği bir süreç inşa edilmelidir.

16- Atamalarda kimlik, ideoloji ve referans önceliğine son verilip “liyakat” esas alınmalıdır.

17- Klasik okul/sınıf modeli inşasından vazgeçilmelidir.

18- Merkezi müfredat uygulamasına son verilmeli coğrafyaya, kültüre özgü esneklik tanınmalıdır.

19- Dil ve bilgisayar eğitimini içeren ders saatleri artırılmalıdır.

20- MEB-Eğitim Fakültesi etkileşimi/iş birliği arttırılmalıdır.

21- Milli Eğitim Bakanlığı siyasetten arındırılmalı, siyasilerin söylemleri üzerine şekillenen bir bakanlık olmaktan kurtarılmalıdır.

22- Planlamalar, projeler, sistem değişiklikleri refleksif kararlarla değil; uzun süreli bir tartışma ve düşünme sürecinden sonra ifa edilmelidir.

23- Bir nesil yetiştirilecekse düşünen/soran/sorgulayan/üreten bir nesil yetiştirmek gayelenmelidir.

24- Öğretmenliğin toplum nezdinde kaybettiği itibarın nedenleri sorgulanmalı ve saygınlığını arttıracak adımlar atılmalıdır.