G ü l ü m s e Ö ğ r e t m en i m
Bütün öğretmenlerimizin ‘’24 Kasım Öğretmenler Günü ‘’ kutlu olsun!..
Başta Cumhuriyet’imizin Kurucu Lideri ‘’ BAŞÖĞRETMEN ATATÜRK’’ olmak üzere bütün müteveffa öğretmenlerimizin ruhu şaad,mekanları cennet osun.
Şehit öğretmenlerimize Allah’tan rahmet,ailelerine sabırlar diliyorum.
Emekli öğretmenlerimize selam olsun, hepsine Allah’tan sıhhat ve afiyet diliyorum.
Görev başındaki öğretmenlerimize selam olsun.2026-2027 Eğitim ve öğretim yılı insanlığa ,devletimize,milletimize,ailelerimize,öğretmenlerimize,öğrencilerimizesağlık,mutluluk,başarı getiren bir yıl olsun.Öğretmenlerimizin ve öğrencilerimizin tırnağına taş değmesin.Geçmiş yıllardaki üzücü olaylar bir daha yaşanmasın,tabii afetler olmasın Yüce Allah’tan samimi dileğimdir.
Eğitimci bir yazar olarak’’Sanat,toplum içindir.’’ İlkesiyle yazılarımı yazıyorum.Milli Eğitim Bakanlığı’nda ve özel sektörde, kırk yıl hizmet etmiş öğretmen olarak ,tecrübelerimi genç öğretmen arkadaşlarımla veokuyucularımla paylaşmak istiyorum.
Gülümsemek,tebessüm etmek insana ait bir özelliktir.Hayvanlar sevinçlerini bazı ses ve hareketlerle belli eder fakat hiçbiri gülümseyemez,tebessümedemez.Bu yazım sadece öğretmeleri ilgilendirmiyor,bütün yöneticileri , yetkilileri ,anneleri,babaları kısacası herkesi ilgilendiriyor.Bütün herkesin EMPATİ yapmasını istiyorum.EMPATİ:Sana yapılmasını istemediğin bir davranışı,şakayı,konuşmayıvb.başkalarınayapmayacaksın.Kısaca kendini karşıdaki kişinin yerine koyacaksın.
Öğretmenlik ,hammaddesi çocuk olan hassas bir meslektir.İnsana şekil veren öğretmendir.Öğretmen yerine göre anne,baba,amca,dayı,ağabeyi,abla,arkadaş,ustademektir.Öğretmen,her şeyden önce öğrencilerine kendini sevdirmelidir.Not tercihini her zaman öğrencilerin lehine kullanmalıdır.
Bütün devlet kurumlarında ve özel kurum ve kuruluşlardaki yöneticilerin,yetkililerinpersoneline,çalşanlarına,arkadaşlarına gülümsemesi-tebessüm-etmesi herkese mutluluk getirecek bir davranış olmaz mı?Annenin ve babanın evden ayrılırken ve eve dönerken tebessüm etmesi, evdekileri mutlu etmez mi?Bu sebeple işyerinde,evde ,sokakta … Yüzünüzden gülümseme eksik olmasın...
Öğrencilik ve öğretmenlik dönemindeki birkaç hatıralarımdan bahsedeceğim:
1992 Yılı’nın Ekim sonuydu.Afşin Lisesi 6 Edebiyat A sınıfında Edebiyat dersini işledikten sonra, teneffüste üç erkek öğrencim yanıma geldi.Bir şeyler söylemek istedikleri davranışlarından belliydi.Yanıma geldiklerinde birbirlerinin gözüne baktılar ama konuşamadılar.
--Çocuklar,bir sıkıntı mı,bir problem mi var? Lütfen,rahat olun ve benimle konuşun.
Üçü de çok sevdiğim,efendiöğrencilerimdi.İçlerinden biri:
--Harum Hoca’m, siz her zaman sınıfa gülümsemeyle-tebessümle- girer; derse başlamadan önce sınıfın hal ve hatırını sorar,sonra da dersi işlemeye geçerdiniz.Bugün sınıfa asık suratla girdiniz.Hiçbir öğrenciyle şakalaşmadan derse başladınız.Ders bitimine kadar da bir kere olsun tebessüm etmediniz.Asık suratla ders işlediniz.Biz,sizi asık suratlı görmeye alışık olmadığımızdan çok etkilendik.Belli ki öğretmenimizin bir sıkıntısı var.Bizim yardımcı olacağımız bir husus varsa, yardımcı olmak için, sizinle konuşmak geldik…
Öğrencilerime,gülümseyerekbaktım.Konuşmaları,davranışları beni çok etkilemişti.Duygusallaştım,birinin saçlarını okşadım,birinin koluna hafifçe dokundum.Üçünün de gözlerinin içine bakarak:
--Çocuklar,bu davranışınız ve konuşmanız beni çok duygulandırdı.Üçünüze de ayrı ayrı teşekkür ederim. Sizin yardım edeceğiniz bir problemim yok.Birkaç gündür sağlıkla ilgli problemlerim vardı.İnsanın sağlığı yerinde olmayınca görevini düzgün yapamıyor.Sınıfa asık suratla girdiğimin farkında bile değilim.Uyarınız ve ilginiz için teşekkür ederim.En büyük mutluluğun sağlıklı olmak olduğunu unutmayınız.Sağolunuz,var olunuz.
Bundan dolayı bütün öğretmenlere mesajım.Sınıfa girerken gülümseyin.Öğrencilerinizde size gülümsesin.Asık suratla sınıfa girerseniz ,öğrecilerin de suratı asılır.Öğrencilerin öğrenme isteği, korkuya ve heyecana dönüşür.Kırk dakikalık ders,öğrencilere işkence olur; bir türlü bitmez.Bundan dolayı sınıfa girerken ğülümse–tebessüm et-öğretmenim!..
Şimdi sizleri lise yıllarıma götürmek istiyorum.Maraş Lisesi’nden –Kara Lise-den 1971-72 yılından birkaç saygıdeğer öğretmenimden bahsetmek istiyorum(Kahramanlık unvanı Maraş’a TBMM tarafından 7 Şubat 1973’te verilmiştir.)
Fransızca Öğretmenimiz Mehmet Yazıcıoğlu,namı diğer Kız Mehmet.Çokkibar,nazik,beyefendi bir öğretmenimizdi.Çok güzel giyinirdi.Sınıfta kız öğrencilerle sohbet etmeyi çok severdi.Sınıf tahtasını çok güzel ve düzenli kullanırdı.Tebeşirini,silgisini hep çantasında taşır,derste kendi silgisini,renkli tebeşirlerikullanırdı.Tahtayı da hep kendisi silerdi.Bir keresinde ders bitmiş,Mehmet Hoca yorgun görünüyordu.Tahtayı ben silmek istedim.Birazterettüt ettikten sonra, tahtayı silmeme müsaade etti. Sınfın beyaz keçeli silgisiyle sağa,sola;aşğıya,yukarıya doğru hızlıca tahtayısildim.Her tarafı bembeyaz tebeşir tozu kaplamıştı.Her şey o kadar hızlı olmuştu ki öğretmen müdahelede geç kalmıştı.Tebeşir tozundan dolayı ön sırada oturan kız öğrenciler öksürmeye başladılar.Öğretmen , öğrencilere sınıfı havalandırmak için sınıfın kapısını ve pencerelerini açmalarını söyledi.Yaptığım yaramazlık öğretmeni ve arkadaşlarımı rahatsız etmişti.Arka sıralarda oturan ve tozdan etkilenmeyen arkadaşlarım gülüyordu. Yaptığımın yanlışın farkına varmıştım.Öğretmenin bana kızacağını sanıyordum ama kızmadı:
--Çitil ,sen bir daha tahtayı silme! Çünkü sen tahta silmeyi bilmiyorsun.Tahta, silgiyle yukarıdan aşağıya doğru yavaşça silinir.Tebeşirtozları,tahtanın altındaki tozlukta toplanır.Bu şekilde hem sınıf tozmaz hem de sınıf kirlenmez.
Ben,tahtayıdüzgün,güzel kullanmayı ,tahtayı silmeyi Mehmet Yazıcıoğlu Öğretmen’imden öğrendim.Öğrencilerime de bu hatırayı anlatarak, tahta silmeyi öğrettim.
Afşin Anadolu Lisesi’nde beraber görev yaptığımız,takdir ve gıpta ettiğim, yüzünden gülümsemenin eksik olmadığı Adanalı Yelda Taşkale’den ,örnek bir Öğretmenden bahsedeceğim:
Anadolu liseleri önceki yıllarda ilkokul son sınıf öğrencilerinin sınavla öğrenci alıyordu..Sınıf mevcudu otuz altı kişi,iki hazırlık sınıfımız vardı.Yeldaİngilzceöğretmeniydi.Yüzünden gülümseme hiç eksik olmazdı.Her gün sabahleyin öğrencileri gülümsemeyle karşılar,tek tek hepsiyle kucaklaşırdı.Ben, bunun geçici bir durum olduğunu sanıyordum ama yanılmışım.Günler,aylar,yıllar geçti ; aynı gülümseme ve kucaklaşma devam etti.Yelda Öğretmen sadece öğrencilere güleç yüzlü değildi.Okuldaki öğretmen arkadaşlarına,okulçalışanlarıana,öğrenci velilerine karşı da yüzünden tebessüm hiç eksik olmazdı.Birlikte yaklaşık beş yıl çalıştık..Nöbetçi öğretmen olduğu günlerde öğrenciler,Yelda Öğretmen’in etrafını sarıp onunla konuşmak için can atarlardı ve yanından ayrılmazlardı.Yelda Öğretmen’in İngilzce derslerine girmediği öğrenciler de fırsat buldukça onunla konuşurlardı.Yelda Öğretmeni seven öğrenciler İngilizce dersinde de başarılı oldular.Bu anlattıklarımdan şu yanlış anlam çıkmasın.Diğer branş öğretmenlerimiz de kıymetli,gayretli,çalışkan ,saygıdeğer uzman öğretmenlerdi.Okulumuzda birlik beraberlik vardı.Okul binamız yoktu,öğrencilerimiz baraka sınıflarda okudular ama Türkiye’nin en kaliteli üniversiteleri kazandılar,hayataatıldılar.Hem öğrencilerimize hem de saygıdeğer öğretmen arkadaşlarımıza selam olsun.
Suudi Arabistan Cidde Uluslararası Türk Lisesi’nde, Yelda Öğretmen’in gülümsemesini yüzümden hiç eksik etmedim.Okulumuz bünyesinde anaokulu,ilkokul,ortaokul ve lise vardı.Lise,ortaokul sabahçı;ortaokul,ilkokul,anaokuluöğleciydi.Okulumuzda toplam kırk altı öğretmen vardı.Okulumuzun toplam mevcudu sekiz yüz elli kişiydi.Mekke’den günübirlik geliş gidiş yapan öğrencilerimiz vardı.Sıcak iklimden dolayı öğrenciler yazlık kıyafetle okula geliyorlardı.Ben,öğrencilerime’’ Sıcak gurbet çocukları’’diyordum.
Görev sürem boyunca öğrencilerimle çok yakından ilgilendim.Sosyaletkiliklere çok önem verdim.Şiir okuma yarşması,şarkı-türkü söyleme yarışması,münazralar,kısa skeç gösterileri…Kermeslerde ,bayramlarda,anılan kutlanan günlerde,haftalarda birçok öğrenci sosyal etkinliklerde görev aldı.Velileresunmlaryapıldı.’’CANIM TÜRKİYEM’’ adlı aylık yazılı gazete çıkararak evlere kadar ulaştık.Seçkin bir öğretmen kadromuz vardı.Krallıklaidara edilen bir ülkede yasaklar çerçevesinde görev yapıyorduk.Cumhuriyet idaresinin fazilet olduğunu Krallıkta yaşayınca çok iyi anladık.Bu yüzden Atatürk ‘e minnattarız.Krallıkla,cumhuriyet idaresini karşılaştırarak,Atatürk’ün ileri görüşlü büyük bir lider,devlet adamı olduğunu öğrencilerimize anlattık.
Bazı öğrencilerimiz Arabistandadoğmuşlar,Türkiyeyi hiç görmemişlerdi.Bazılarının Türkçesi çok zayıftı.Ortaokulda okuma ve yazma güçlüğü çeken birçok öğrencim vardı.Budurmutesbit edince öğrencilerime:
--Türkçe dersinden kimse sınıfta kalmayacak.Hepiniz Türkçeden geçeceksiniz.Dayakyok,kötü söz yok fakat verdiğim ödevleri mutlaka yapacaksınız.Anlaştık mı?
Sınıfta önce bir sessizlik oldu,sonra ‘’tamam öğretmenim’’ diyerek bir alkış koptu.Bütün öğrencilerin yüzü gülüyordu.Ben de tebessümle onlara katılıyordum.Her şey yolundaydı.Türkçe-Edabiyat derslerimiz çok zevkli geçiyordu.Artık öğrencilerim beni,ben onları yakından tanıyordum.Bir gün yorgundum.Ortaokul ikinci sınıfta dersi erken bitirmiştim.
--Çoculklar ,konuyubitirdik.Sorunuz yoksa, teneffüs zili çalıncaya kadar gürültü etmeden sessizce oturun.Birbirinizi rahatsız etmeyin!
Bir müttet sonra sınıfta uğultu çoğaldı.Bazı öğrenciler el şakası yapmaya başladılar.Öğrencileri uyarmak istedim.Sınıfta gürültü devam ediyordu.Suratımıastım,öfkeli bir ses tonuyla:
-- Çocuklar,sessizolun,gürültüyapmayın.Yaramazlık yapanı döverim!..dedim.
Sınıfta aniden bir sessizlik oldu.Kimseden çıt çıkmıyordu.Benden böyle bir tepki beklemiyorlardı.Ben de hata yaptığımı anlamıştım ama işin içinden nasıl çıkacağımı düşünürken Aslen Hatay Samandağı’ndan olan ,fiziki olarak sınıfın en babayiğitiMehmet isimli öğrencim beni çok severdi,oturduğu yerden ayağa kalktı,Hatay ağzı ile:
--HarrunHocamm! Sen zahmet etme, kimi döveceksenn,söyle ben döveyimm!..
Mehmet’in sözlerine bazı öğrenciler gülüştüler.Birkısım öğrencilerimde benim ne cevap vereceğimi öğrenmek için bana baktılar.Hatamı düzeltmek için bir fırsat yakalamıştım:
--Mehmet,ben sınıfa şaka yaptım.Neredeyse bir yıl oldu.Bu zamana kadar, benim bir öğrenciye bir tokat attığımı gördünüz mü,duydunuz mu? Mehmet,sen de hiç kimseyi dövmeyeceksin, arkadaşlarınla iyi geçineceksin,tamam mı?
Mehmet,başıyla ve sözle ‘’Tamam Öğretmenim!.’’ Dedi.
Sevgili okurlarım, ekonomik bakımdan ülke olarak zor bir dönemden geçiyoruz.Devletin de vatandaşların da ekonomisi kötü ama bu zor günler elbet geçecektir.Atatürk’ün sözüyle ‘’Türk milleti zekidir,çalışkandır.Birlik ve beraberlik içinde bütün zorlukları yenecektir.’’
Allah’tan dileğim, önce sağlıklı olalım. Hepimizin yüzünden gülümseme eksik olmasın.Yolumuz,bahtımız açık olsun.
BAKİ KALAN KUBBEDE BİR HOŞ SEDA İMİŞ.

Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.