Genler üzerindeki yazılımlar dünya durdukça nesilden nesile aktarılarak yaşıyor.

İnsanlığı inşa etmek üzere programlanan genlerle insani değerleri imha etmeye yatkın genlerin çarpıştığı hengame ve velveleyle dönüyor dünyamız.

Yapanlar ve yıkanlar..!

İyiler ve kötüler...!     

İki kutupla dönmeye kurgulanmış olan dünyadan başka bir şey beklemek, suyun yokuşa akmasını beklemek gibi bir divaneliktir.

Dünya hiç bir zaman  ne istediğimiz gibi cennet ne de korktuğumuz gibi cehennem olmadı olmayacaktır; çünkü bu iki kavram ahirete aittir.

Kendi geçmişinize, yakınlarınızın hayatına veya tarih sayfalarına bakın; her sıkıntıya bir nefes girmiş, her zevkin içine de bir gölge inmiştir mutlaka; ama kısa süreli ama uzun, ama güçlü ama zayıf... her olgu bir şekilde sonlanıp yeniden başlamakta .

Ne içimiz dolusu gülebiliyor ne de ömür boyu ağlıyoruz.

Biri bitince öbürü de başlar vermesin Allah/ Böyle gelmiş böyle gidecek korkarım vallah" diyen şarkıyı düşünüp  "Fesüphanallah..!" dedim. Hiçbirinin devamı olmadığını bile bile istemediklerimizden korkuyor istediklerimizin peşinden koşuyoruz. 

Tahammül sınırlı, arzu doyumsuz, ömür fani.

Belki de ömrümüzde sürekli devir daim yapan gece ve gündüz , gelip geçici şeylere ve onların peşinden bıkıp usanmadan  koşmaya alıştırıyorlar bizi.

 Ölüm var hayat fani zaten…yaşam süresince oyalanmamız için bize verilen duygularımız, sevdiklerimiz, güvendiklerimiz, sağlığımız, mal varlığımız  ve bunun gibi oyuncaklarımızın bile tatminkar bir süresi yok..her şey kar suyu, her şey saman alevi, her şey kumdan kale.. Gülmeyle ağlamanın, neşeyle  öfkenin, sevgiyle nefretin, dostla düşmanın, varlıkla yokluğun, sağlıkla hastalığın yani sahip olduğumuz hiç bir şeyin devamı yok,  gece ile gündüz gibi....yaz ile kış gibi...yaşadıklarımıza bugün baktığımızda bir düş gibi her şey.

Öyleyse biz neyin kavgasını veriyoruz? Bunca telaşe, çaba niye?

Anlamak mümkün değil seni ey insanoğlu... Sen başlı başına bir muammasın, çözülmesi mümkün olmayan...!