Kahramanmaraş topraklarında hayatımda iz bırakmış insanları saysam, hiç tereddüt etmeden ilk beş ismin içine koyacağım bir isim vardır: Kuyumcu Selim Cüce.
Bazı insanlar vardır; makamıyla değil, dostluğuyla büyür.
Bazı insanlar vardır; kalabalıkların içinde değil, insanların gönlünde yer eder.
Selim Cüce işte o insanlardan biridir.
Yolum ne zaman kuzey ilçelerine düşse, Göksun sınırlarına yaklaşırken aradığım ilk isim hep o olmuştur. Çünkü bilirim ki Selim Cüce dostluğu ciddiye alan, kardeşlik hukukunu koruyan insanlardandır.
Dostlarının iyi gününde sevinci paylaşan, kötü gününde ilk yanında duran adamlardandır.
Benim için o sadece Selim Cüce değildir.
O benim Selim abimdir.
Hayatımda çekirdek ailem dışında dokunulmazlığı olan, gönlümde ayrı bir yere koyduğum insanlardan biridir.
Göksun’da uzun yıllar kuyumculuk yaptığı için halk ona “Kuyumcu Selim” der.
Ama onu tanıyanlar bilir ki Selim Cüce’nin değeri altınla ölçülecek bir değer değildir.
O, insan biriktiren adamlardandır.
Anavatan Partisi İlçe Başkanlığı yaptı.
Ziraat Odası Başkanlığı yaptı.
Bugün ise Yeniden Refah Partisi’nden seçilerek Göksun Belediye Başkanlığı görevini yürütüyor.
Ama Selim Cüce’yi anlatırken sadece makamları saymak eksik kalır.
Çünkü o, makamdan önce insan olmayı bilen bir adamdır.
BELKİ DE TARİH BAŞKA YAZILABİLİRDİ
29 Mart 2009 günü…
Saatler 15.00’i gösterirken yeğenim Yusuf Taş beni aradı.
“Amca, Muhsin Yazıcıoğlu’nun bindiği helikopter kaybolmuş.” dedi.
İlk iş olarak dönemin Kahramanmaraş Valisi Niyazi Tanıtılır’ı aradım.
“Araştırıyoruz” cevabını aldım.
Çağlayancerit’teki mitingin ardından havalanan helikopter Kayseri istikametine doğru giderken kaybolmuştu.
Hemen yola çıktık.
Selim abiyi aradım. Göksun yol ayrımında buluştuk. Çardak tarafına doğru hareket ettik.
Selim abi o bölgede tanıdığı insanlarla hemen irtibata geçti.
Aldığımız bilgi şuydu:
Kırmızı renkli helikopter Kızılöz Köyü civarında çok alçaktan uçarken görülmüştü.
Bu bilgi üzerine doğrudan Kızılöz Köyü’ne yöneldik.
Hava kararmamıştı. Kar yağmıyordu.
Ama garip bir şekilde arama çalışmaları bambaşka yerlerde yapılıyordu.
Bugün geriye dönüp baktığımızda insanın içini yakan bir soru hâlâ aklımızda duruyor:
Eğer ilk gün ve ilk saatlerde aramalar doğru yerde yapılsaydı…
Belki de o kazadan sağ çıkan Gazeteci İsmail Güneş hayata tutunabilirdi.
Çünkü 112 ile konuşmuştu.
Ve o an için hayattaydı.
Bu hadise hâlâ içimizde kapanmayan bir yaradır.
ARSLAN BEY’İ UNUTTURMAYAN ADAM
Kahramanmaraş’ın kurtuluş mücadelesinde çok önemli bir isim olan Arslan Bey, bir dönem adeta unutturulmak istendi.
Ama Selim Cüce buna razı olmadı.
Ziraat Odası Başkanlığı yaptığı yıllarda Arslan Bey’in hatırlanması için ciddi mücadele verdi.
Bugün Kahramanmaraş’ta gençler Arslan Bey’i tanıyorsa, o mücadelenin içinde Selim Cüce’nin büyük emeği vardır.
Bazı insanlar sessiz işler yapar.
Ama o işler geleceğe iz bırakır.
GARİBİN YANINDA OLAN ADAM
Göksun’da “Kuyumcu Selim” denildiğinde herkes onu tanır.
Çünkü o sadece siyasetin içinde olan biri değildir.
Cenazede vardır.
Düğünde vardır.
Garibin, fakirin, hastanın yanında vardır.
Yani kısacası…
İnsanın olduğu yerde Selim Cüce vardır.
Ben ona yıllardır bir yakıştırma yaparım:
“Tek kişilik ordu.”
Belediye başkanlığı seçimlerinde de bunu gördük.
Oğlu Yavuz ile birlikte dağ tepe demeden köy köy dolaştı.
Ve sandık geldiğinde Göksun halkı kararını verdi.
En yakın rakibine ciddi bir fark attı.
GÖKSUN’DA HERKESİN BAŞKANI
Bugün Göksun Belediye Başkanı olarak görev yapıyor.
Ama belediye kapısının önüne gittiğinizde bir şeyi hemen fark edersiniz:
Orası sadece bir belediye değildir.
Adeta bir gönül kapısıdır.
Yolu Göksun’a düşen siyasetçi, bürokrat, iş insanı…
Kim olursa olsun Selim Başkan’ın çayını içmeden ilçeden ayrılmaz.
Çünkü o koltuğun arkasına saklananlardan değil…
İnsanın yanına oturanlardan biridir.
SON SÖZ OLARAK;
Bugünün dünyasında vefa çok konuşulan ama az yaşanan bir değere dönüştü.
Siyasette de öyle…
Ticarette de öyle…
Günlük hayatta da öyle…
Ama hâlâ bu topraklarda dostluğu menfaatin önünde tutan insanlar var.
Selim Cüce onlardan biridir.
Ben insanı makamıyla değil, duruşuyla ölçerim.
Ve yılların bana öğrettiği bir gerçek var:
Bu memlekette adam gibi adam bulmak zorlaştı.
Ama Göksun’da bir isim var ki…
Dostluğu da vefası da sözü de altın ayarındadır.
İşte o yüzden herkes ona “Kuyumcu Selim” der.
Ben ise başka bir şey derim:
“Adamlığın ayarı Selim Cüce’dir.”