6 Şubat 2023…
Tarihe “Asrın Felaketi” olarak geçen o büyük yıkım…
Kahramanmaraş, Hatay, Adıyaman, Malatya…
Toprağın altından yükselen çığlıklar, yıkılan binalar, yarım kalan hayaller…
O gün sadece betonlar yıkılmadı.
Planlar yıkıldı, umutlar yıkıldı, nice ömürler yarım kaldı.
Ve o gün bir soru düştü hepimizin yüreğine:
Kaçıp gitmek mi?
Yoksa kalıp mücadele etmek mi?
Deprem sonrası ekonomik gücü olan bazı iş insanlarının şehri terk ettiğini gördük. “Bu şehirden bir şey olmaz” dediler. “Başka şehirde yeniden başlarım” dediler. Sanki gittikleri yerde hayat hazır bekliyormuş gibi… Sanki başka şehirlerde deprem olmayacakmış gibi…
Oysa gerçek şudur:
Hiçbir şehir, kaçana altın tepsi sunmaz.
Her şehir, emek isteyene kapı açar.
İşte tam da böyle bir dönemde, “kaçmam” diyenler vardı.
İMFA İnşaat Yönetim Kurulu Başkanı İmdat Tufan onlardan biri oldu.
“Asrın felaaketi”nin üzerinden henüz birkaç ay geçmişti ki, o yerinde dönüşüm ve yeni inşaat çalışmalarına başladı.
“Param var, gider başka şehirde iş yaparım” demedi.
“Bana ne Maraş’tan” demedi.
Tam tersine şunu dedi:
“Şehrim için ne yapabilirim?”
Bugün geriye dönüp baktığımızda, 6 Şubat sonrası anlaşmış olduğu projelerden 9 ayrı şantiyeyi tamamlayıp hak sahiplerine evlerini ve dükkânlarını teslim etmiş bir isimden söz ediyoruz. Kalan son şantiyesini de Ramazan Bayramı sonrası teslim edeceğini söylüyor. Yani sözünü tutmuş, yarım iş bırakmamış.
Bu sadece bir müteahhitlik hikâyesi değil.
Bu bir vefa hikâyesidir.
Bu bir şehirle kader birliği yapma hikâyesidir.
Dün yeni bürosunun açılışı vardı. Siyaset dünyasından iş insanlarına, meslektaşlarından yaptığı inşaatlardaki daire ve dükkân sahiplerine kadar binlerce insan oradaydı. Anahtar teslimleri yapıldı, dualar edildi, sofralar kuruldu.
İsimleri tek tek yazmaya kalksam, köşemde başka cümleye yer kalmaz. Ama şunu rahatlıkla söyleyebilirim:
Orada bulunan kalabalık, sadece bir iş yerinin açılışına değil;
Bir duruşun, bir inancın, bir mücadelenin takdirine gelmişti.
Elbette sadece İmdat Tufan değil…
Kahramanmaraş’ta pek çok müteahhit, ilk günden itibaren elini taşın altına koydu. İnşaat başlattı, temel attı, teslim yaptı. Hepsini gönülden tebrik ediyorum. Sırası geldikçe onların da emeklerini bu köşede yazacağım.
Ama bugün bir sembol isim üzerinden şunu söylemek istiyorum:
Şehirler binalarla değil,
Kaçmayan insanlarla ayağa kalkar.
6 Şubat bize çok şey öğretti.
En önemlisi de şu oldu:
Felaket büyüktü ama
Mücadele eden yürekler daha büyüktü.
İmdat Tufan Bey’i ve onun gibi düşünen, şehrini yalnız bırakmayan herkesi yürekten tebrik ediyorum.
Kaçıp gitmek kolaydır.
Kalmak ve yeniden inşa etmek cesaret ister.
Kahramanmaraş, cesur insanlarıyla yeniden ayağa kalkıyor.
Hayırlı günler diliyorum.