Yorgundu kaldırımda gördüğümde
eli kir yüzü is içinde
gözlerime baktı içime düştü
lime lime
yırtık urbası rüzgarda uçuşurken
boş eli havada
gözlerim gözlerinde
duvar dibinde el açıyordu geçene
soğuk bir yandan
esiyor bir lodos acı acı
tenha sokakta
aç mı yoksa tok muydu?
nereden gelmiş?
ikametgah neresiydi ?
sorup sual mi etmeli,
yoksa başka kaldırıma mı geçmeli?
kalktı ayağa baktı yüzüme
bir yerdeki boş kaseye
bir gözlerine baktım
gözlerinde damla birikmiş düştü düşecek
başıma merhamet kuşları tüneyecek
dünden beri kursağını unutmuş
verilen para on kuruşmuş
bir ekmek verilmez bu paraya
günlerce bu adam sokakta
"gel de yaşa! "dedi
Eller nasırlı yürek sıcak
üşüyor titriyor yavrucak
ben ağır çekerdim onun yanında
kat kat ceket palto var sırtımda
çıkarıverdim en uzun olanı
ellerini birleştirdi "baba !" dedi
dilenciydik vesselam ikimizde
bu sokakta adam yok izde
topladığım bir kaç yüzlük var zulada
fırından ekmek bakkaldan su aldım
ne adını ne yaşını sordum
diş yok ki ekmek yesin
Harabeme aldım üşümesin
körkütük dilenciyim ben
oda benden beter
kendimi bildiğimden beri
sormayın yaşımı başımı
gariban bu yeni başlamış besbelli
değilim sarhoş değilim ayyaş
bitsin bu çilemiz yavaş yavaş
kalbi kırık dişi yok hakikat
ailesi yokmuş ve kimsesi de
o gün bugündür yanımda
sormayın ben altmış o onyedi yaşında
nasılda içim yanıyor nasıl
her lokmada yutkunuyor
hor görülmeye alışığım ben
ama Rıfkı'nın dolar gözyaşları
ben biri vermezse diğerinden beklerim
az mı aç kaldım bu sokaklarda
tanırım kim verecek
kim söylenecek
ahh! Rıfkı ahh! Sende alışacaksın
bu işi yapacaksan iyi yapacaksın
bir iş bul çalış desem
sırtında yok elbisen
varlığın güzel benim için bilsen
ama sen delikanlı
gözleri, sözleri güzel Rıfkı
bir işin ucundan tutsan
dilenme artık dilenme desem
aradan geçti koca bir yıl
Rıfkı inşaatçı oldu aşağı mahallede
sokakların hakimiyeti bende
harabeyi çevirdik konduya
baba oğul akşam avluda iki demli çayla
yapıyoruz hesabı kitabı
dilenci derler bana ama
ama Rıfkı'ya kimse diyemez
o bir inşaatçı taştan çıkarır ekmeğini
-------Jülide----25.03.2026-----
Şiir var olduğundan beri sevginin diğer adı oldu. Cümleleri akan, dili yumuşak kadifemsi edasıyla gönül tellerine dokunur. Şiri yazan duygusunu yaşadığını ve duyduğunu döküverse de dizelere şiir yorumla kulakların pasını siler. Yazmanın verdiği duygu ile yorumlayan ses tınısı uyum içinde olduğu vakit sizi alır götürür.
Yolunuz şiirle açılır ve duraklarda hayal gücünüz genişler. Tatlı bir his sarar dört bir yanınızı.
Şiirle ve sevgiyle kalın.