İnsan başına bir musibet ve bela geldiği zaman isyan eder. Bağırır, çağırır. Şikayet eder. Çevresindeki insanlara hakaret eder. Allah’a isyan derecesinde her şeye itiraz eder. Sabrı unutur. Kimseyi dinlemez. Nasihat da kabul etmez. Kendi düşüncelerine göre bir yol tutturur. Dediğim dedik noktasında kilitlenir. Belki de bugünün deyimiyle statükocu bir duruş sergiler.
Ya da saplantılı dediğimiz bir insan profili. Uygunsuz bir hayat tarzı kurmuştur. Yer yerinden oynasa kimseye inanmaz. Kendi kafasındakilerin esiri olmuştur. İşte nefsin esiri olmak bu olsa gerek. Böyle yaşar gider.Nefis bu insanı teslim almıştır.
Birde Durumu iyi olduğu zaman nefsin eline düşer insan. Yani afiyette iken insan etrafını unutur. Kendisinden iyisi yoktur. Güler oynar. Eğlenceye düşer. Gelecekle ,ilgili her türlü yatırımı yapmıştır. Durmadan malına mal katma peşindedir. Şehvete düşmüştür. Bir evim var. Bir evim daha olsun. Mal hırsı,makam hırsı,kadın hırsı sarar ruhunu. Biri eskiyince yenisini aramaya başlar. Yemek beğenmez. İçki müptelası olur. Evindeki eşini beğenmez. Gözü başka kadınlarda olur. Arabasını,evini sürekli değiştirmeyi hesap eder. Her şey ister. En iyi şeyler benim olsun ister. Herkes bana el pençe divan dursun der.
Onun bütün dostu mal ve makamdır. Makamın arkasına sığınarak insanlara tahakküm eder. Makamına öyle yapışır ki biran ondan ayrılmak ona cehennem azabı gibi gelir.
Böylece bütün rahatını kendi eli ile kaçırır. Farkına bile varmaz.. Her şeyin kendisi için olmadığının farkına bile varmaz.
Bu durum nefsin diğer bir tuzağıdır. İnsanı son derece yorar. Elindekiler ile yetinmez. Onu her çeşit güçlüğe iter. Sonu gelmeyen bir eziyet çukuruna düşürür. Büyük felaketlerle karşılaşır. Elindeki dünyalığı ile rahat yaşayamaz. Kendi eliyle keyfini bozar. Bu durumdakilerin ömrü böyle geçer.
Musibete ve afiyete dayanamayan insan nefis tuzağında boğulur gider. Nefsin çukuruna düşmemek için belalara karşı sabırla karşılık vermekle,Afiyet te olduğumuz zaman başkaları ile paylaşmakla nefsin tuzağından emin oluruz.
Hayat dengesini iyi kuramazsak nefsin tuzağında yaşarız. Nefis insanı aldatır.
NOT: Sevgili okuyucularımın idrakı içinde bulunduğumuz mevlid kandilini tebrik ediyorum. Efendimiz Hazretlerinin şafaatini niyaz ediyorum. Bu vesile ile devletimize,milletimize ,ordumuza ve yurdumuza cenabı Allah’tan huzur ve refah diliyorum.
Cevdet Alperen